کمک به کودکان دارای اختلال یادگیری
1193 بازدید | خانواده

کمک به کودکان دارای اختلال یادگیری

آیا اخیرا فرزند شما تشخیص اختلال یادگیری گرفته است؟ آیا نگرانید که عملکرد او در مدرسه چگونه خواهد بود؟

این طبیعی است که آرزوی بهترین شرایط برای فرزندتان را داشته باشید، اما موفقیت تحصیلی، اگرچه مهم است، هدف نهایی نیست. آنچه که شما واقعا خواهان آن هستید، یک زندگی شاد و رضایت بخش برای فرزندتان است. فرزند شما می تواند با تشویق و حمایت صحیح، احساس قوی از اعتماد به نفس را در خود شکل دهد که زیربنایی برای موفقیت درازمدت است.

1. در آموزش کودک خود سهیم باشید

نقش شما در آموزش فرزندتان، در این سن که زمان پایه ای برای یادگیری به حساب می آید، از هر زمانی بااهمیت تر است. لازم است که شما نقش فعالی در آموزش فرزندتان داشته باشید. برای اینکه بتوانید کمک بیشتری به فرزندتان بکنید از همان آغاز سال تحصیلی با معلم او صحبت کنید. از او بخواهید که شما را راهنمایی کند و به شما بگوید بهتر است چگونه به فرزندتان کمک کنید.

2. تشخیص بدهید که فرزندتان به چه روشی بهتر یاد می گیرد

هر فردی، سبک یادگیری خاص خودش را دارد. برخی از افراد با دیدن یا خواندن یاد می گیرند، برخی با شنیدن و برخی با انجام دادن. شما می توانید با تشخیص سبک یادگیری فرزندتان به او کمک کنید بهتر در درس های موفق شود. در ادامه لیستی از ویژگی های هر یک از سبک های یادگیری ارائه شده است:

اگر فرزند شما یک یادگیرنده دیداری است:

- با دیدن و خواندن بهتر یاد می گیرد.
- زمانی بهتر انجام می دهد که مطالب از طریق عکس و تصویر ارائه شوند.
- از نوشتن، جدول، تصویر، نمودار و نقشه بهره می برد.
- عاشق نقاشی کردن، خواندن و نوشتن است.

اگر فرزند شما یک یادگیرنده شنیداری است:

- با گوش دادن بهتر یاد می گیرد.
- در محیط های یادگیری وابسته به صحبت کردن و سخنرانی و گزارش شفاهی عملکرد بهتری دارد.
از بحث های کلاسی، گفتگو و گروه های مطالعاتی بهره می برد.
- عاشق موسیقی، سرود و اجرای شعر و مقاله است.

اگر فرزند شما یک یادگیرنده حسی - حرکتی است:

- از طریق حرکت و انجام دادن بهتر یاد می گیرد.
- از حرکت، لمس و کنکاش در موضوعات بهره می برد.
- مهارت های دستی و محیط های آزمایشگاهی را دوست دارد.
- عاشق ورزش، نمایش و هنرهای تجسمی است.

توصیه هایی برای هر گروه از یادگیرنده ها:

دیداری: استفاده از فیلم، کامپیوتر، کارت های تصویری، کشیدن تصویر، جدول و نمودار

شنیداری: خواندن یادداشت ها یا مطالب کتاب با صدای بلند، تکرار لغات برای یادگیری، مطالعه همراه با دوستان م هم کلاسان.

حسی - حرکتی: به کار گرفتن دست ها برای تجربه کردن، استفاده از ابزارهای مطالعاتی فعالیت محور مثل نمایش بازی کردن، مطالعه در گروه های کوچک، داشتن زمان های متعدد استراحت بین مطالعه.

3. بیشتر از موفقیت تحصیلی به موفقیت در زندگی بیندیشید

موفقیت در نظر افراد مختلف به شکل های متفاوتی توصیف می شود اما مسلما آرزوها و رویاهای شما برای فرزندتان به نمره های بالا محدود نمی شود. ممکن است آرزو داشته باشید که فرزندتان در آینده صاحب یک شغل عالی، روابط رضایت بخش و زندگی خانوادگی موفق باشد. مسئله حائز اهمیت این است که موفقیت در زندگی ( نه فقط موفقیت در مدرسه) به تحصیلات وابسته نیست بلکه به چیزهایی مثل درک صحیحی و مناسب از خود، تمایل به درخواست و پذیرش کمک دیگران، تلاش در مواجهه با چالش ها، توانایی برای ایجاد روابط سالم با دیگران و دیگر کیفیت هایی بستگی دارد که در مدرسه به دست نمی آید.

پژوهشی بر روی کودکان دارای اختلالات یادگیری نشان داد 6 عامل موفقیت در زندگی آنها موجود دارد. این عوامل عبارتند از:

1. خودآگاهی و اعتماد به نفس:

آگاهی از نقاط ضعف و قوت و استعدادهای خاص و اعتماد به نفس برای کودکان دارای ناتوانی یادگیری بسیار با اهمیت است. کشمکش های موجود در کلاس ممکن است باعث شود کودکان به توانمندی های خود شک کنند.

- از کودک بخواهید فهرستی از نقاط قوت و ضعف خود بنویسد و درباره آن با شما صحبت کند.
- فرزندتان را در فعالیت هایی شرکت دهید که در سطح توانایی اوست. این کار به او احساس شایستگی و موفقیت می دهد.
- به او کمک کنید استعدادهایش را گسترش دهد.

2. عامل باشید:

یک شخص عامل قادر است به خوبی تصمیم بگیرد و برای دستیابی به اهداف و حل مشکلاتش تلاش کند. برای کودک دارای ناتوانی یادگیری، عامل بودن شامل رفتارهای حمایت از خود مثل درخواست نشستن در ردیف جلوی کلاس و مسئولیت پذیری نسبت به انتخاب هایش می شود.

- با فرزندتان در مورد حل مسئله و تجربیات خود در مواجهه با مشکلات صحبت کنید.
- از فرزند خود بپرسید در مواجهه با مشکلات چه احساسی دارد؟ و به نظرش بهتر است چه برخوردی با مشکلات داشته باشد؟
اگر در تصمیم گیری هایش تردید دارد، او را در موقعیت های امن و آسان مثل انتخاب غذا برای شام یا فکرکردن درباره راه حلی برای یک تعارض قرار دهید . او را حمایت کنید تا در تصمیم گیری مهارت بیشتری پیدا کند.
- با فرزندتان در مورد مسائل مختلف، راه حل های ممکن و نتایج هر یک از راه حل ها گفتگو کنید.

3. استقامت:

استقامت انگیزه ای است که به ما کمک می کند در مواجهه با شکست یا چالش کوتاه نیاییم و اگر متوجه شدیم روش درستی را انتخاب نکرده ایم برای تغییر برنامه خود انعطاف پذیر باشیم. کودکان یا بزرگسالان دارای ناتوانی یادگیری ممکن است به دلیل ناتوانی شان نیاز به تلاش بیشتری داشته باشند.

- با فرزندتان در مورد زمان هایی که پشتکار بیشتری داشته صحبت کنید و به دلیل پشتکارش از او تعریف و تمجید کنید. هم چنین تجربیات خود را از زمان هایی که با مشکلی مواجه بوده اید اما دست از تلاش برنداشتید، در اختیار او قرار دهید.
- زمانی که فرزندتان تلاش زیادی می کند اما به نتیجه نمی رسد، در مورد دیگر راه ها برای حرکت به سمت جلو با او صحبت کنید. شاید نیاز باشد روش مطالعه اش را تغییر بدهد یا برنامه ریزی جدیدی برای زمان هایش در نظر بگیرد.

4. توانایی تعیین اهداف:

توانایی در نظر گرفتن اهداف واقع بینانه و قابل دسترسی یک مهارت ضروری برای موفقیت در زندگی است. یک فرد موفق همواره برای سازگار کردن اهداف خود با تغییر شرایط، محدودیت ها و چالش ها آماده است.

- به فرزندتان کمک کنید برای خود اهداف بلند مدت و کوتاه مدت در نظر بگیرد و قدم ها و زمان مورد نظر برای رسیدن به آنها را یادداشت کند. بهتر است هرچند وقت یکبار درباره ی پیشرفت ها ی فرزندتان صحبت کنید و او را تشویق کنید.
- دو مورد اهداف بلند مدت و کوتاه موت خود با فرزندتان صحبت کنید و به او بگویی در برخورد با موانع و چالش ها چه کار کردید؟
- اگر فرزندتان به هدفی رسید، این اتفاق را جشن بگیرید و او را تشویق کنید. اگر رسیدن به بعضی از هدف ها دشوار است با یکدیگر صحبت کنید و ببینید چگونه می توان راحت تر به آن هدف دست پیدا کرد.

5. دانستن اینکه چگونه از دیگران کمک بخواهد:

داشتن یک سیستم حمایتی قوی برای افراد دارای ناتوانی یادگیری اهمیت زیادی دارد. افراد موفق قادرند زمانی که به دیگران نیاز دارند از آنها درخواست و کمکشان را جلب کنند.

- به فرزندتان کمک کنید روابط مثبتی ایجاد کند. راه های دوست یابی را به او یاد بدهید و خودتان نیز در برقراری روابط مثبت برای او الگو باشید.
- در محیط خانه و موقعیت هایی که پیش می آید به فرزندتان نشان دهید که در خواست مودبانه از دیگران چگونه است.

6. کنترل استرس:

یادگرفتن مهارت کنترل استرس به کودکان دارای ناتوانی یادگیری کمک خواهد کرد بهتر بتوانند بر چالش ها غلبه کنند.

- به کودک کمک کنید علائم استرس مثل عرق کردن دست ها، افزایش ضربان قلب و تندتر شدن تنفس را در خودش شناسایی کند (البته بعضی از کودکان استرس خود را به شکل داد زدن، حساسیت بیش از حد یا درخود فرورفتن نشان می دهند).
- کلماتی را به او یاد بدهید که به کمک آنها بتواند استرس خود را توصیف کند (مثل دلشوره، نگرانی و ...).
- از کودک بپرسید چه موقعیت هایی باعث استرس او می شود. درباره ی آن موقعیت ها با او صحبت کنید و آنها را تجزیه تحلیل کنید.
- با پرسش از کودک، افکار منفی کودک در آن موقعیت ها را شناسایی کنید (مثلا " اون موقع چی از ذهنت گذشت؟" یا " تو دلت چی گفتی؟") . سپس جملات و افکار مثبتی را به او یاد دهید و به او کمک کنید آن موقعیت را خوش بینانه تر ارزیابی کند.
- او را تشویق به فعالیت هایی کنید که استرس او را کاهش می دهد (مثل ورزش، بازی، موسیقی، کاردستی، نقاشی و ...).

4. بر عادات سبک زندگی سالم تاکید کنید

عادات زندگی سالم یعنی تغذیه مناسب، ورزش و خواب کافی تاثیر چشمگیری بر فعالیت های مغزی و در نتیجه بهتر شدن یادگیری کودکان دارای ناتوانی یادگیری می گذارد.

5. از روانشناس کمک بگیرید

در کنار تلاش هایی که برای افزایش اعتماد به نفس و کارآمدی فرزندتان می کنید، بهتر است که برای فراگیری مهارت های یادگیری از یک روانشناس کمک بگیرید.

برگرفته از: ravvan.com

نظرات کاربران

بدون نظر

نظر شما